هیچ

ای نسیم سحر آرامگَهِ یار کجاست؟منزلِ آن مَهِ عاشقکُشِ عیّار کجاست؟شبِ تار است و رَه وادیِ اَیمَن در پیشآتش طور کجا؟ موعد دیدار کجاست؟هر که آمد به جهان نقش خرابی دارددر خرابات بگویید که هشیار کجاست؟آن کَس است اهلِ بشارت که اشارت داندنکتهها هست بسی محرم اسرار کجاست؟هر سرِ مویِ مرا با تو هزاران کار استما کجاییم و ملامتگر بیکار کجاست؟باز پرسید ز گیسویِ شِکَن در شِکَنَشکاین دل غمزده سرگشته، گرفتار کجاست؟عقل دیوانه شد، آن سلسلهٔ مشکین کو؟دل ز ما گوشه گرفت، ابروی دلدار کجاست؟ساقی و مطرب و می جمله مهیاست ولیعیش، بییار مهیّا نشود، یار کجاست؟حافظ از بادِ خزان، در چمنِ دهر مَرَنجفکرِ معقول بفرما، گلِ بیخار کجاست؟-حافظ-پ ن: از منزلِ کفر تا به دین، یک نفس استوز عالم شک تا به یقین، یک نفس استاین یک نفسِ عزیز را خوش میدارکَز حاصلِ عمرِ ما همین یک نفس است- خیام -پ ن: ما چرا می بینیم؟ما چرا می فهمیم؟ما چرا می پرسیم...؟صدای حسین پناهی عزیز ♥خ ن: "زندگی کوتاهه!" و پشت همین یک جمله یک دنیا فکر و تجربه و ترس پنهانه!کلمات هیچوقت نتونستن اونطوری که باید و شاید از عهده توضیف احساسات بربیان، و بابت همینه که من هر وقت اومدم بیشتر حرف بزنم، بیشتر سکوت کردم!...این روزها، هر چند از شدت فشار درس و کار، گاهی به سر حد انفجار می رسم! ولی خیلی خیلی خیلی زیاد به معنی زندگی و مرگ فکر می کنم!تغییر رو در ذهن خودم و در نگاه خودم حس می کنم و مفاهیمی که ده سال پیش برام حجت و مقدس بودن حالا مثل پر کاهی به نظر می رسن که با یه فوت از جلوی چشمام غیب میشن! و گاهی وقتا آرزو می کنم که کاش می شد همیشه توی همون توهم قشنگ و آرامش بخش گذشته بمونم و جلوتر نرم؛ که به قول "ویل دورانت": (کشف حقیقت ما را آزاد نکرد، مگر از پ هیچ...